Hillegersberg - Inspiraties - Pak je ruimte

jdg_22-05-15_Hberg_D1A9716.jpg

Het verhaal van Simone, Tom, Sep, Puck en Loulou

Hillegersberg

Aan de rand van het Lage Bergse Bos in Hillegersberg bouwden tien gelukkigen de afgelopen jaren een huis op hun eigen kavel. Voor Simone en Tom was het dé oplossing om in hun vertrouwde buurt een huis te kunnen bouwen met veel ruimte en toch voor een schappelijke prijs. Bijkomend voordeel: de basisschool van de kinderen is om de hoek.

Het verhaal van Simone, Tom, Sep, Puck en Loulou

Ze hadden het niet slecht in hun vorige huis. Simone, Tom en hun drie kinderen Sep, Puck en Loulou woonden aan de Molenlaan. Een deel van de Rotterdamse wijk Hillegersberg dat bekend staat om zijn mooie statige huizen. Maar ook om zijn verkeersdrukte. Vrij buiten spelen was er dus niet bij voor de tweeling en hun oudere broer. “En aan het einde van de dag een parkeerplek vinden was ook altijd weer een uitdaging”, zegt Tom. 

Het was tijd voor een groter huis met veel buitenruimte en in een rustigere buurt. Het liefst weer in Hillegersberg, als het aan Tom en Simone lag. De buurt waar Tom zelf ook opgroeide. “Maar eigenlijk wisten we al dat we niet zouden vinden wat we zochten. Grote huizen zijn er genoeg, maar niet voor het bedrag dat we eraan wilden uitgeven”, zegt Simone.
De onmogelijke huizenmissie bleek echter toch haalbaar toen Simone en Tom hoorden van de verkoop van kavels aan de rand van het Lage Bergse Bos. Een maand later deed het gezin al mee aan de verloting van de kavels. Dit was dé manier om een huis te bouwen naar eigen wensen en voor een redelijk bedrag. “En het voordeel is dat de kavels in een al bestaande buurt liggen”, zegt Simone. “Niet in een villapark met enkel kavels, maar een leuk bestaand straatje. Dat geeft toch meer sfeer en alle voorzieningen zijn aanwezig.”

‘Bestaande woningen hadden wel de ruimte die we zochten, maar niet voor ons budget’

Het bouwproces

“Een huis laten bouwen? Ik zou het morgen zo weer doen”, zegt Simone in de ruime woonkeuken van haar nieuwe huis. Haar man Tom kijkt ondertussen iets bedenkelijker, waarop Simone aanvult: “De weg er naartoe is lastig en je moet rekenen op een inzinking halverwege, maar het gaat om het resultaat en daar ben ik heel blij mee.”
In 2011 had het echtpaar dankzij een gunstige loting de eerste keuze uit tien kavels op een groenstrook aan de rand van Hillegersberg. Een negenhonderd vierkante meter tellend kavel was van hen. “Verder hadden we nog niets”, zegt Simone. “Alleen een grof idee van hoe ons toekomstige huis eruit moest gaan zien.”
Met een bevriend architect werd het ‘idee’ een concrete tekening. “Maar daarna duurt het nog even voor je echt kunt gaan bouwen”, zegt Simone. “In 2011 kochten we de kavel, die eerst bouwrijp gemaakt moest worden. In oktober 2012 ging de eerste paal de grond in en sinds juli 2013 wonen we hier ook echt.”
Ruim een jaar was er nodig voor het voortraject. De architect regelde de benodigde vergunning. Simone en Tom regelden zelf de nutsvoorzieningen voor de kavel. “Een traject dat je op tijd moet inzetten. We begonnen er in april mee, maar toen in oktober de eerste paal de grond in ging, hadden we nog geen stroom”, zegt Tom

“Je bouwt zelf dan wel niet. Je bent wel ieder weekend bezig met je huis: badkamers uitzoeken, keuken, bouwmateriaal”, legt Simone uit. “We hebben bewust een bevriend bouwbegeleider aangesteld om ons te helpen in het proces en bij het maken van materiaalkeuzes. Uiteindelijk ben je toch een leek op dit gebied.”

jdg_22-05-15_Hberg_D1A9839.jpg
jdg_22-05-15_Hberg_D1A9599.jpg

Het resultaat

“Ik wist in ieder geval dat ik geen symmetrisch huis wilde”, zegt Simone. “als je een rondje loopt, moet je steeds iets anders zien.”

Dus is er onder de karakteristieke rieten kap een ruime woning met verrassende hoekjes ontstaan. Wie binnenkomt, overziet in één oogopslag de woonkamer en de keuken. “Ruimte voor de kinderen. Dat was het belangrijkst. Als het slecht weer is, wordt er hier dus binnen geskatet en gestept, maar ondertussen zijn er ook allemaal hoekjes waar je je even kunt afzonderen.”

De zijkamer met schuifdeuren is er een voorbeeld van, maar ook de eettafel, zo blijkt tijdens de ontbijtroutine van het gezin. Terwijl de kinderen hun boterham eten aan het keukenblok, zondert Tom zich even met de krant af aan de eettafel.
Een open trap leidt naar de eerste verdieping. “Achteraf misschien een minder handige keuze in verband met geluid dat nu boven te horen is, maar ik vond het zo mooi staan. En als de slaapkamers van de kinderen dicht zijn, horen ze niet veel meer van beneden.”

Drie badkamers telt het huis. Een aan de master bedroom, een voor de kinderen en een op zolder voor logees. Drie is overigens ook het aantal haarden dat het huis telt. Twee op de begane grond en de derde: “in onze slaapkamer”, zegt Simone breed lachend. “Als je zelf iets laat bouwen, kun je zulke dingen gewoon doen.”

Maar hoe groot het huis ook is, het zijn misschien wel die kleine dingen die het zo perfect maken: “Aan het einde van de dag kunnen parkeren op je eigen oprit. Waar vind je dat nou in de stad?”

Het klusproces

  • jdg_22-05-15_Hberg_D1A9730.jpg
  • jdg_22-05-15_Hberg_D1A9826.jpg
  • “Ik wist in ieder geval dat ik geen symmetrisch huis wilde”, zegt Simone. “als je een rondje loopt, moet je steeds iets anders zien.”

    jdg_22-05-15_Hberg_T4A9770.jpg
  • “Ruimte voor de kinderen. Dat was het belangrijkst."

    jdg_22-05-15_Hberg_D1A9680.jpg
  • jdg_22-05-15_Hberg_T4A9762.jpg
  • jdg_22-05-15_Hberg_D1A9823.jpg
  • jdg_22-05-15_Hberg_T4A9763.jpg
  • jdg_22-05-15_Hberg_D1A9716.jpg